ความพยายามที่กำลังจะทำมันพอจะมีหวังไหม

สวัสดีคนอ่านทุกคนนะคะก่อนอื่นเราต้องบอกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของเราเอง มีอยู่ว่าปกติเรากับแฟนจะเที่ยวด้วยกันตลอดแฟนจะไม่เคยปล่อยให้ไปคนเดียวแต่ครั้งล่าสุดที่ผ่านมาเราไปคนเดียวเพราะแฟนบอกว่าเหนื่อยจากงานอยากพักไม่อยากไปเราก็โอเคงั้นเดี๋ยวผับปิดจะกลับทันทีคือเที่ยงคืนจะกลับ แต่วันนั้นแฟนเราก็ไปกินเหล้ากับเพื่อนเหมือนกัน เราก็ไม่ว่าอะไรเพราะไหนๆเราก็เที่ยวนิเลยให้เขากินไป พอเที่ยงคืนก็ตามประสาคนเมาที่อยากจะไปต่อร้านอื่นเราก็กลัวแฟนจะว่าเพราะปกติแฟนจะกำหนดเวลาละต้องกลับไม่งั้นมีปัญหากันแน่ๆแล้วแฟนเราก็โทรมาเราก็ขอไปต่อแฟนเราก็ให้ไปไม่ว่าอะไรเลยบอกว่าจะกลับตอนไหนก็บอก อะพอจบที่ร้านสองเราออกจากผับตีหนึ่งครึ่งเลยทักไปบอกแฟนว่าจะกลับละนะแต่แฟนบอกว่าพี่ที่ห้องเขาพาแฟนมาเขาขอเวลาถึงตีสามซึ่งตอนนั้นเราเมามากและก็ง่วง เลยโทรไปถามแฟนว่าอยู่ไหนแฟนเราบอกอยู่คอนโดเพื่อนอีกคนซึ่งเราเคยไปเราเลยบอกว่างั้นจะไปหาที่นั้นแล้วจะได้กลับด้วยกันแฟนก็บอกว่าไม่ต้องมาหรอกเพราะอยู่กันหลายคนเกรงใจเพื่อนเราก็เลยบอกว่างั้นจะไปรอที่ห้องเพื่อนของเราพอไปถึงห้องเพื่อนแฟนก็โทรมาบอกว่ากลับมาได้เลยถึงห้องแล้ว อะเราก็กลับพอถึงห้องก็คุยปกติและนอนแต่เราสงสัยแบบมันแปลกๆซึ่งปกติเราจะไม่เช็คโทรศัพท์เพราะเราไว้ใจ เขาไม่มีอาการว่าจะเจ้าชู้อะไรเลยเขาดูรักเรามาก แต่ด้วยความผิดปกติเลยเอาโทรศัพท์แฟนมาดูและเราก็เจอจริงๆมันคือแชทที่แฟนเราคุยกับผู้หญิงอีกคน ตอนนั้นเราจุกมากมันทั้งโกรธทั้งเสียใจเราอ่านแชทที่เขาคุยกัน พอเราอ่านหมดก็ปลุกแฟนมาคุยว่ายังไงนี่คือใครเขาไม่ตอบไม่คุยอะไรกับเราเลยเขาไม่พร้อมจะคุยเพราะเมาและง่วงเราเลยกลับห้องเราเองตอนตีสาม พอกลับมาถึงห้องเราร้องไห้ฟูมฟายเสียใจไม่รู้จะทำไงมันเจ็บมันรับมือไม่ได้จริงๆคิดทั้งคืนว่าเขาทำกับเราได้ไงทำไมถึงไม่นึกถึงใจเราบ้างคำถามหลายๆอย่างมันวนเวียนอยู่ในหัวเราว่าเราไม่ดีหรอเราให้เขาไม่มากพอหรอทำไมถึงทำแบบนี้จนเราไม่ได้นอนถึงเช้า พอเช้าเขาก็โทรมาและพูดได้แค่ขอโทษที่ทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้มันผิดที่ตัวเขาเองเขาคงเป็นแฟนที่ดีให้เราไม่ได้เขาไม่อยากทำให้เราเสียใจเขาขออยู่คนเดียวมันยิ่งทำให้เราโทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมา ผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าเรามีตัวตนรู้ว่าเขามีแฟนแต่ก็ยังคุยยังแอบนัดกันมาเจอ เรารอเขาที่ห้องเพราะเขาต้องทำงานทุกวัน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเจอกัน เขาเอาเวลาที่เรารอเขาให้กลับมากินข้าวพร้อมกันเอาไปเจอคนอื่นเอาเวลาที่อยู่กับเราแอบคุยกับคนอื่นอยู่ด้วยกันขนาดนั้นเขายังนอกใจเราได้ เขาบอกถ้าเขาหนักแน่นพอคนอื่นคงเข้ามาไม่ได้เราบอกเขาว่าเราให้โอกาสได้นะกลับมาปรับมาคุยกันเริ่มใหม่เขาเลือกที่จะปัดโอกาสทิ้งไปเพราะเขาขอเวลาอยู่คนเดียว เราไม่อยากเสียเขาไปเรายังอยากพยายามทำให้มันดีที่สุดเราเลยคุยกับแฟนว่าขอกลับไปได้ไหมถ้าทนไม่ได้จริงๆเราจะไปเองเราแค่อยากพยายามให้ถึงที่สุดถ้าเราทำเต็มที่แล้วมันไม่มีประโยชน์อะไรที่เขาจะกลับมาเราก็จะไม่ยื้อ เราไม่อยากมารู้สึกเสียใจทีหลังว่าทำไมวันนั้นเราไม่พยายามกว่านี้ อ้อเราลืมบอกปกติเรากับแฟนอยู่ด้วยกันทุกวันที่คอนโดแฟนเรา พอทะเลาะกันเราเลยขนของกลับมาคอนโดเราแต่ตอนนี้เราอยากกลับไปทำตรงนั้นให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะไหว เราคบกับแฟนมาจะปีนึงละทุกอย่างดีมาตลอดไม่มีท่าทีจะพังหรืออะไรเลยแต่ตอนนี้มันดันมาพังเอาสะง่ายๆเราจะขอพยายามมันอีกครั้ง ส่วนตัวก็คิดว่าโอกาสที่จะดีขึ้นมันแทบไม่เห็นเลยแต่เราไม่อยากเสียใจทีหลังที่ไม่ได้ทำ ฝากเพื่อนๆที่อ่านกระทู้นี้เป็นกำลังใจเราด้วยนะคะ